Afgelopen weekend heb ik genoeg kilometers gemaakt. Met dank aan de sneeuw zou ik zeggen. Vrijdag liep ik in een onvervalste sneeuwbui. Heerlijk lopen in het Schothorsterbos, waarbij gezegd dat ik het na 45 minuten koud begon te krijgen. Om toch wat kilometers te maken liep ik nog wat extra rondjes waardoor mij dagtotaal op 12 km kwam.
Zaterdag was ik weer vroeg in het Schothorsterbos te vinden. Niet vroeg genoeg want de besneeuwde paden waren helemaal platgestampt platgelopen door eerdere hardlopers/wandelaars. Dit keer deed ik een ‘lange pyramide’: 5-10-15-10-5 minuten tempo met tussendoor 2 minuten rust. En rust is niet dribbelen of iets dergelijks, maar gewoon wandelen. Inclusief het in- en uitlopen kwam ik toch op een respectabel aantal kilometers.
En toen ging het zaterdagnacht sneeuwen. Er viel zodanig veel sneeuw dat hardlopen door de verse sneeuw geen pretje was. En zo zocht ik zondag fietspaden en wegen op die waren ‘geschoven’ en gestrooid. Dan moet je in Amersfoort moeite doen, maar doorgaande wegen en fietspaden waren te belopen. Een laagje sneeuw van een centimeter zorgde voor heerlijke hardloopomstandigheden (een goede lezer begrijpt dat ondanks al het geschuif en gestrooid de fietspaden niet 100% sneeuwvrij gemaakt kunnen worden). Toen ik aan het einde van de duurloop nog even het idee had een paar rondjes in het bos te lopen (om het af te leren) was ik snel het bos uit … half Amersfoort-Noord leek in het bos rond te lopen, allemaal proberend de unieke sneeuwfoto te maken. Uiteindelijk liep ik nog een stukje door de naast gelegen wijk waarbij ik nog een paar honderd meter door 20 cm diepe sneeuw heb gelopen. Stukje krachttraining zullen we maar zeggen. Genoeg kilometers gemaakt … je zou haast denken dat ik in training ben voor een marathon. Wees gerust, ik weet zelf van niks.

Gezien de weersvoorspellingen (kou en sneeuw) zal ik de komende dagen nog genoeg hardloopkilometers maken op besneeuwde bospaden en wegen. Ik heb er nu al zin in.