De afgelopen weken ging het hardlopen redelijk. Dankzij wat fanatieker uitvoeren van hamstring- en bilspierversterkende oefeningen had ik het gevoel dat ik iets minder door het linkerbeen zakte tijdens het hardlopen. En ook dat ik niet de hele tijd met het gevoel liep dat mijn (onder)rug op slot lijkt te schieten als ik met het linkerbeen de grond raak.
Kortom, ik ging enigszins met een positief gevoel naar Utrecht om daar de 5 km te lopen. In Utrecht loop ik al jaren, afstanden varixc3xabrend van 5 km tot en met de halve marathon. En in een heel ver verleden liep ik tijdens de Paaspolderloop (de oorspronkelijke wedstrijd op tweede paasdag in De Meern waaruit dit evenement uiteindelijk is ontstaan) een strakke 51.39 op de 15 km (met die tijd werd ik dan 30-ste of zo). Maar goed, dat was toen, nu is het 2011. Zoals wij de laatste jaren gewend zijn, is de organisatie goed: startnummer had ik snel te pakken, er is een ‘markt’ met loopzaken, start-/finishlocatie goed te vinden en een duidelijk parcours. Top. Hoewel …. aantal toiletten buiten voor de laatste druppels (lozen, niet drinken) was te klein, dan wel was niet goed aangegeven waar die te vinden waren.

Om 10 voor 11 werden wij weg geschoten, 5 minuten later dan aangegeven. Dit omdat de estafette marathonlopers ook hun eigen starttijd hadden. Dankzij de lage luchtvochtigheid had ik binnen 50 meter al een droge mond en keel (in de volksmond heb je dan een droge bek). Kwestie van halverwege een bekertje water drinken. Na een paar honderd meter kreeg ik helaas toch last van het linkerbeen … en dan is 4600 meter best ver kan ik vertellen. En de drankpost, bij de hoge temperaturen absoluut geen overbodige luxe, was er gewoon niet (een vette min voor de organisatie die zo flexibel had moeten zijn een waterpost op te nemen). Twee keer onderweg kort stoppen om het been uit te schudden leverde uiteindelijk een eindtijd op van 23.13 (netto). Ach, zit ik toch mooi bij de eerste 10% van het totale deelnemersveld, op zich niet verkeerd voor een ouwe vent van 47.

Hieronder een partij foto’s die mijn 5 km verduidelijken:

Startnummer waarbij het lijkt alsof Milieu een druiper heeft

Niet te zien, maar hier was het al ‘droge mond’ (aanklikbaar)

Iets na het keerpunt, dus nog 2400 meter, foto gemaakt door Roberto

Nog een meter of 200 schuin lopen

Nog een klein stukje met een wegklappend linkerbeen

Drie finishfoto’s waar ik niet voor ga betalen (aanklikbaar)

Zo fris als een hoentje, met rechts mijn dochter

De vet lederen medaille, waarop niet te zien is dat ik de 5 km heb gelopen

Dankzij de techniek van de ‘startnummer met chip’ zijn er tegenwoordig bewegende beelden beschikbaar. Bekijk mijn beelden en huiver (even voor de duidelijkheid: ik ben dus de loper dicht tegen de dranghekken aan komt spurten hobbelen). Voor de medisch aangelegden, graag tips! In twittertaal: #durftevragen #dtv

Volgend jaar weer aanwezig? Kans is zeer groot dat ik 9 april 2012 weer aan de start sta (ik blijf positief, halleluja).