Bij ‘Skechers’ denk ik allereerst aan fitnessschoenen met een ietwat vreemde zool, dan wel het type dames dat het merk promoot.

Maar … Skechers begeeft zich ook op de hardloopmarkt. Met een ‘minimalistische schoen’. Geloof het of niet, maar het STL heeft een paar schoenen op de kop weten te tikken. De eerste indruk is dat de schoen heel licht is. En als een sok om de voet zit: de bovenkant is gemaakt van zacht en slap (lees: niet stug) materiaal. Met daarnaast een enorm soepele zool. Een zool die bestaat uit 70 ‘noppen’, en dat hebben we al eerder gezien (o.a. bij de RealFlex van Reebok, welke weer een soort kopie is van de Nike Free). Als men aan ‘minimalistisch’ denkt, dan denkt men aan een niet al te grote ‘heel-toe-drop’. De GOrun heeft 4 mm ‘heel drop’ en valt daarmee in het middensegment van de minimalistische schoenen. Zoals ze zelf aangeven ‘just enough’, want 0-2 mm vindt Skechers te extreem.

Na het in de hand houden van de schoen en het lezen van het ronkende promotiemateriaal is het tijd om de schoen aan te trekken. Eerste indruk: de schoen zit inderdaad als een sok om de voet, waarbij ruimte genoeg is bij de voorvoet. Maar ehhh … er zit een enorme bobbel iets achter het middenvoetgedeelte. Dat voelt vreemd aan, althans de eerste keer. Na een uur rondwandelen op de schoen merk ik daar niks meer van. Die ‘bobbel’ in de zool is geen productiefout, nee die zit er doelbewust en is bedoeld om het mid- en voorvoetlanden te stimuleren. Met daardoor een betere loophouding. Je laat het wel uit je hoofd om op de hak te landen. Kortom, het principe klinkt goed, de praktijktest zal moeten uitwijzen of dat bij echt hardlopen ook werkt.

Maar zover zijn wij nog niet. Een testrapport met hardloopbevindingen volgt in 2012. Nu al kan worden gesteld dat de GOrun tijdens ‘gewone’ huiselijke activiteiten een positieve indruk achterlaat.

In de Verenigde Staten is de GOrun al langer op de markt en toploper Meb Keflezighi is met de schoenen aan de voeten gesignaleerd.