Onder het motto ‘eerst zien dan geloven‘ zou ik een paar Nike Lunar Eclipse in het bezit krijgen, met veel zweet verdiend met de Lunar Eclipse Challenge van Losse Veter. Maandag 17 januari was het zover, bij thuiskomst trof ik de welbekende rode doos met daarin de te testen schoenen. Kortom, als directeur van het sporter testlab was ik zeer tevreden.

Neem de schoen in de hand en dan zie je flywire, dynamic support en lunarlon, allemaal Nike-uitvindingen die tot een superschoen moeten leiden. Achtereenvolgens zijn het een soort zeer lichte draad in het bovenwerk (ach wat, kijk maar op wikipedia), een anti-pronatie systeem welke ook geschikt is voor niet-proneerders (met een uitleg filmpje) en materiaal van de tussenzool. Maar dan zijn wij er nog niet, want wij worden ook nog eens verblijd met ‘Fitsole 4′ (zoals ze zelf aangeven: Fit + Cushioning + Support). Dat is weer eens wat anders dan de standaard slappe inlegzolen die in hardloopschoenen zitten. Voor de meeste lopers in ieder geval een verbetering, maar gebruikers van aangepaste inlegzolen hoeven niet bang te zijn dat hun dure zolen weggegooid geld zijn.

De ‘swoosh’ aan de buitenkant van de te testen schoen is metaal achtig. Wat mij betreft onnodige bling-bling, maar wellicht handig om onderweg te kijken of je haar nog wel goed zit.

De schoen zit lekker, maar dat is de indruk van een stukje wandelen. Het is niet voor niets een hardloopschoen, dus er moeten testkilometers gemaakt gaan worden. De eerste kilometers zijn er inmiddels mee gelopen en de indruk is positief: goede demping, schoen zit lekker, schoen wikkelt goed af. Maar …. xc3xa9xc3xa9n keer lopen is geen goede graadmeter, dus voordat er een definitief oordeel geveld zal worden, zullen er nog vele loopkilometers gemaakt (moeten) worden.

Over een paar weken zal ik de loopervaringen hier vermelden.