Woensdag 27 april werd bij het Amersfoortse filiaal van Run2Day een Nike Free Run-clinic gegeven. Ter ere van het feit dat Nike hoog inzet met het principe van blootvoets lopen. Let wel: dat is dus wel degelijk hardlopen met schoenen aan.

Het zogenaamde barefoot principe biedt de volgende voordelen:
* Versterken van de voet
* Natuurlijke flexibiliteit tijdens het lopen toelaten
* Stabiliteit verhogen
Om de voordelen van blootsvoets lopen te ondersteunen werd een zeer flexibele schoen ontworpen die de natuurlijk plooilijnen van de voet volgt en onafhankelijk van elkaar kunnen bewegen.

Om het onderscheid te kunnen maken tussen de verschillende soorten Free schoenen, ontwikkelde Nike de Barefoot Scale, varixc3xabrend van 0.0 tot 10.0. Blootvoets lopen is dan 0.0 op de Barefoot Scale en een standaard loopschoen is dan, je raadt het al, een 10.0.
De nieuwste model, de Free Run+ 2, heeft een waarde 5.0 op de Barefoot Scale. In normale mensentaal: deze schoen geeft de voordelen van het blootvoets lopen, maar biedt ook nog een zeer comfortabele steun tijdens het lopen.En dan is er ook nog een minimalistischere/flexibelere variant, de Nike Free 3.0, die het blootvoets lopen vrij dicht benadert. Door de dunnere zool en de nog meer uitgesneden groeven stimuleert deze schoen nog meer de voordelen van blootvoets lopen.

Aldus de ronkende promotietekst van Nike.

Voor de onwetenden en gexc3xafnteresseerden komt Nike naar je toe, maar dan wel alleen via de Run2Day filialen. En dus stond ik woensdag met andere enthousiastelingen klaar om de Nike Free Run uit te proberen. Na een inleidend verhaaltje door Lxc3xa9onie van Nike (en nee, dat is niet haar achternaam) werden wij door Frank (en iets mindere mate Inge) naar het Randenbroekerbos gejaagd om daar oefeningen te doen en op de Free Run te lopen. Het is niet echt verboden om op de hak te landen, maar het is zeker niet aan te raden. Dat is voor de meeste lopers toch anders dan gewend en dus is een dergelijke clinic zeer nuttig

Mijn ervaringen van een uurtje Nike Free Run: schoen zit echt als een sok om de voet heen en loopt heerlijk. Je hebt het gevoel dicht op de ondergrond te lopen en door de dunne zool voel je ook bijna elke oneffenheid. Je gaat vanzelf (meer) op de midden-/voorvoet lopen. Wat mij betreft een (toekomstige) nuttige aanvullig van mijn schoenenvoorraad; de directeur van het STL is overtuigd! De Nike Free Run is vooralsnog alleen via Run2Day te koop. Dus ofwel met zijn allen naar een filiaal van Run2Day, ofwel met zijn allen naar de webshop.

Dat Nike een goede schoen heeft ontwikkeld blijkt indirect uit het feit dat Reebok de schoen schaamteloos heeft gekopieerd (RealFlex), vergezeld door een gaaf promotiefilmpje, dat dan weer wel (had ook zo door Nike gemaakt kunnen zijn).

Waffle-zool, air, op een bepaald moment zelfs visible-air, zoom, en de laatste jaren flywire, lunarfoam, lunarlon, dynamic support … allerlei vernieuwingen door de jaren heen die Nike heeft uitgevonden. Met als resultaat: hardloopschoenen met demping, correctie (tegenwoordig zelfs dynamisch) en een prettige buitenzool. Alle laatste ontwikkelingen heeft Nike in de Lunar Eclipse gestopt, waarmee een potentixc3xable goede hardloopschoen op de markt is gebracht. Dat de schoen er goed uitziet en op het eerste gevoel prettig aanvoelt tijdens het lopen heb ik al eerder vermeld.

Nu de praktijktest: de schoen zit ‘lekker’ om de voet, ik had geen last van vervelende naden of zo, ook niet na vele kilometers hardlopen. De schoen is minder breed dan de Lunar Glide en dat vind ik een voordeel: geef mij maar een strak zittende schoen. De werking van het dynamic support-principe lijkt ideaal, zeker omdat mijn ene voet neutraal afwikkelt en de andere voet (de linker) enigzins pronerende bewegingen laat zien. Maar in hoeverre het anti-proneren echt werkt kan je als simpele hardloper (ook al ben je directeur van het sporter onderzoekslab) niet duidelijk onderzoeken. De tussenzool is minder ‘zacht’, in ieder geval ten opzichte van de Lunar Glide (de andere topschoen van Nike) … voor veel lopers zal dat wellicht minder comfortabel aanvoelen, ik vind het een lekkerder lopen dan de Glide. Althans in eerste instantie, want na verloop van tijd valt op dat de afrol-beweging van de zool minder flexibel (of soepel, het is maar net hoe je het wilt noemen) aanvoelt … toch een minpuntje gevonden. Hardlopers die een schoen als de Nike Free gewend zijn, zullen van de Lunar Eclipse niet vrolijk worden.

Het is overigens een schoen die als trainingsschoen voor het langere werk gebruikt moet worden. Lange duurlopen afwerken met de Lunar Eclipse is prima, wedstrijden en tempowerk kan een serieuze loper beter op andere schoenen afwerken.

Conclusie: zonder twijfel een uitstekende schoen voor het lange werk, voornamelijk voor lopers die enigzins proneren (hoewel neutrale lopers er ook prima op kunnen hardlopen). Toch lijkt de doelgroep minder breed dan die van de Lunar Glide. Is niet zo erg, scheelt weer 20 euro … Want tering Jantje, wat worden hardloopschoenen tegenwoordig prijzig …. de uitspraak ‘hardlopen is een goedkope sport’ komt nog uit de vorige eeuw. Maar dat is voor een toekomstig blogje).

Testschoenen waren via een Nike+ challenge gewonnen en alle testresultaten kan je bij Losse Veter lezen.

Als directeur van het Sporter TestLab (STL) kan ik aangeven dat er weer ruimte is om bepaalde sportzaken op de wel bekende manier te testen/onderzoeken.

Onder het motto ‘eerst zien dan geloven‘ zou ik een paar Nike Lunar Eclipse in het bezit krijgen, met veel zweet verdiend met de Lunar Eclipse Challenge van Losse Veter. Maandag 17 januari was het zover, bij thuiskomst trof ik de welbekende rode doos met daarin de te testen schoenen. Kortom, als directeur van het sporter testlab was ik zeer tevreden.

Neem de schoen in de hand en dan zie je flywire, dynamic support en lunarlon, allemaal Nike-uitvindingen die tot een superschoen moeten leiden. Achtereenvolgens zijn het een soort zeer lichte draad in het bovenwerk (ach wat, kijk maar op wikipedia), een anti-pronatie systeem welke ook geschikt is voor niet-proneerders (met een uitleg filmpje) en materiaal van de tussenzool. Maar dan zijn wij er nog niet, want wij worden ook nog eens verblijd met ‘Fitsole 4′ (zoals ze zelf aangeven: Fit + Cushioning + Support). Dat is weer eens wat anders dan de standaard slappe inlegzolen die in hardloopschoenen zitten. Voor de meeste lopers in ieder geval een verbetering, maar gebruikers van aangepaste inlegzolen hoeven niet bang te zijn dat hun dure zolen weggegooid geld zijn.

De ‘swoosh’ aan de buitenkant van de te testen schoen is metaal achtig. Wat mij betreft onnodige bling-bling, maar wellicht handig om onderweg te kijken of je haar nog wel goed zit.

De schoen zit lekker, maar dat is de indruk van een stukje wandelen. Het is niet voor niets een hardloopschoen, dus er moeten testkilometers gemaakt gaan worden. De eerste kilometers zijn er inmiddels mee gelopen en de indruk is positief: goede demping, schoen zit lekker, schoen wikkelt goed af. Maar …. xc3xa9xc3xa9n keer lopen is geen goede graadmeter, dus voordat er een definitief oordeel geveld zal worden, zullen er nog vele loopkilometers gemaakt (moeten) worden.

Over een paar weken zal ik de loopervaringen hier vermelden.

Na inleidend gewauwel over de ON Running schoen volgt hier de info waar het eigenlijk om gaat: de praktijktest.

De schoen zit als een pantoffel om te voet, met als aandachtpunt dat het aansnoeren van de veters wat moeizamer gaat als bij andere hardloopschoenen. Anders gezegd: je moet nogal wat moeite doen voordat de schoen strak om je voet zit. Wandelend vallen er twee zaken op: als je landt op de hak lijk je naar de zijkant te bewegen. Vergelijk dat een beetje met zwabberen of wandelen op een gladde ondergrond. Op zich niet zo erg, want je wandelt slechts kort voordat je echt vaart gaat maken (hardlopen dus). Daarnaast maakt de schoen, beter gezegd de zool, geluid: ‘men’ hoort je als het ware wandelen. Dat belooft nog wat als er echt hardgelopen gaat worden.

Maar eenmaal hardlopend is er geen geluid meer te horen, je lijkt geruisloos te lopen. Ideaal voor medelanders die het gemunt hebben op bezittingen van anderen, maar dat even terzijde. Het gevoel bij de landing te ‘zwabberen’ (zie een paar regels hierboven) is weg. Het dempend vermogen van de holle buisjes is prima, want het hardlopen voelt aan alsof je op zachte ondergrond loopt. Toch is de landing anders dan bij ‘gewone’ hardloopschoenen, want na de eerste keer voel ik allerlei spieren in mijn onderbeen die ik normaal niet voel. Kwestie van gewenning, want na 2 x lopen op de ON Running schoen had ik daar geen last meer van. Wel krijg ik nu steeds last van de spieren in de voorkant van mijn bovenbeen. In het begin dacht ik nog dat het te maken heeft met ‘nog niet helemaal gewend zijn aan de schoen’. Maar omdat ik er last van blijf houden heb ik het vermoeden dat het een resultaat is van de eigenschappen van de ‘holle buisjes’: “…. Het iets doorglijden tijdens de landing zorgt daarnaast voor het aanspannen van spieren …”. Feit is dat het dempend vermogen op harde grond duidelijk aanwezig is: de schoen voelt bij de landing heel zacht aan. Voor lopers die houden van (meer) direct contact met de ondergrond zal de schoen minder geschikt zijn. Liefhebbers van barefootrunning en/of zeer reactieve schoenen hoeven niet aan deze schoen te denken.

De schoen valt overigens in de categorie ‘mooi weer schoen’. Dat zit zo: als de ondergrond flink nat is komt er vocht in de buisjes en dat maakt bij het indrukken van de buisjes (tijdens het landen van de voet) lawaai. Ik had echt het gevoel alsof men mij van verre aan kon horen komen en dat men vreemd kijkt als je langsloopt. Komt een beetje in de buurt van mensen die vroeger met hoorbare steunzolen liepen; die nam je verder ook niet meer serieus. Gevaar dat er modder, of erger nog hondenstront, in de buisjes terechtkomt is klein. Dankzij het indrukken van de buisje zal eventuele troep weinig tot geen kans hebben in de buisjes terecht te komen. En als het er toch in terecht komt: kwestie van e.e.a. er uithalen met een satxc3xa9prikker (die niet worden meegeleverd).

Ook vraag ik mij af hoe het zit met pronerende voeten/enkels … ik heb niet direct de indruk dat de ‘holle buisjes’ extra steun geven aan de binnenkant van de schoen. Omdat ik er nog geen 10 keer op heb gelopen heb ik de duurzaamheid van de holle buisjes niet kunnen testen. Niks is vervelender als xc3xa9xc3xa9n van de buisjes kapot is, dan is meteen de stabiliteit van de schoen weg. Mocht xc3xa9xc3xa9n van de buisjes binnen 6 maanden kapot gaan, dan zal dat uiteraard worden gemeld.

Het lijkt mij dat de ON-Running schoen niet geschikt is voor elke loper. Neutrale lopers die (stabiel) landen op hun midden- of voorvoet en gevoelsmatig veel demping willen en die toe zijn aan eens wat anders, kunnen de schoen overwegen. Moeten ze wel rekening houden met een fors prijskaartje, want honderdzestig euro (€160) is geen bedrag dat men zomaar neerlegt voor een onbekend merk schoen met een aparte demping. Ik kan mij goed voorstellen dat ‘de gemiddelde hardloper’ dan kiest voor een bekend merk (met als toppunt het oerdegelijke maar ook oersaaie Asics). De wijze waarop de schoen wordt aangeboden en de details op de schoen (zie eerder bericht) zijn zeer origineel. Maar ja, het gaat gewoon om de hardloopbeleving van de schoen. Wil je toch de schoen zelf eens in handen hebben en/of aan de voeten voelen, dan kan je (o.a.) terecht bij Run2day, top winkelketen onder de hardloopspeciaalzaken.

Voor de ‘grijze muizen’: vind je de groene veters te opvallend? Geen nood, ON-Running levert er standaard een tweede set veters in de kleur zwart bij.

Voor ON-Running zelf heb ik nog de tip om een model op de markt te brengen waarbij het achterste deel van de zool geen holle buisjes heeft, dus een ouderwetsche zool. Dan kan de zool onder de voorvoet bestemd blijven voor ‘buisjes’, want dat idee/principe is op zich niet verkeerd. Het lijkt mij dat daarmee een grotere groep lopers voor de schoen in aanmerking kan komen.

Het sporter schoenentestlab zal zich nu storten op een volgend paar schoenen.

Laatst kreeg won ik een paar ‘aparte’ hardloopschoenen van ON Running. Apart in de zin van de technologie die wordt gebruikt. Zie de zool die bestaat uit .. ehhhh … soort holle buisjes. Het is in ieder geval duidelijk zichtbaar dat deze ‘buisjes’ bij het neerkomen (flink) zullen indeuken en daarmee de klappen kunnen opvangen. Zoals officieel zo mooi wordt aangegeven: “De xe2x80x98buisjesxe2x80x99 onder de schoenen zijn in staat zowel de verticale en horizontale klappen van het landen op te vangen. Normale hardloopschoenen kunnen de horizontale druk niet verminderen waardoor gewrichten zwaarder belast worden. Het iets doorglijden tijdens de landing zorgt daarnaast voor het aanspannen van spieren waardoor je korter contact hebt met de ondergrond. Met andere woorden je loopt sneller.”.

De schoen ziet er in ieder geval redelijk stoer uit in de zwart/groene kleurstelling. Sinds Nike de hardloopwereld overspoelt met de Lunar Glide is geen kleurencombinatie meer vreemd. Okee, stemmig bruin of beige zoals men vroeger wel eens tegenkwam bij Karhu is helemaal uit, maar valt buiten dit onderwerp. Om de ‘cloud-technology’ te benadrukken bestaat de binnenkant van de schoenendoos uit een foto van wolken. Ook grappig: de achterkant van beide schoenen laat een andere letter zien. En de onderkanten van de ‘buisjes’ bevatten een wolkje. Kortom, aan de presentatie zal het niet liggen.

Leuk, die ‘wolken technologie’, maar is de schoen ook zo licht als wolken? Daar kan ik duidelijk in zijn: nee, de schoen weegt meer dan wolken. Ook is de schoen zwaarder dan de Nike Lunar Racer, maar dat is geen eerlijk vergelijkingsmateriaal, want een hele lichte wedstrijdschoen. Eerlijker vergelijkingsmateriaal dat ik heb: de robuuste Nike Pegasus 25 SE met 300 gram, de lichte Nike Victory (250 gram) en de alom bejubelde Nike Lunar Glide met zijn 285 gram. Dan scoort de ON Running schoen met 280 gram niet slecht. Je ziet het, het sporter-lab heeft alles uit de kast gehaald om tot een goed oordeel te komen.

De ergens gelezen slogan ‘alsof je op wolken loopt’ slaat natuurlijk nergens op … ooit iemand op wolken zien lopen? Alleen in sprookjes of in stripverhalen kan zoiets. Maar goed, daar gaat het allemaal niet om, het gaat uiteindelijk om het hardlopen op die schoenen. Daarover in een volgend bericht meer informatie. Ik kan wel zeggen dat dit echte hardloopschoenen zijn, in de zin van ‘je moet er op hardlopen, om er ‘gewoon’ op te wandelen zijn ze minder geschikt’.

Wordt vervolgd …

In het kader van ‘herinnert u zich deze topschoen nog‘: Begin jaren 90 liep ik mijn rechterachillespees stuk met mijn toenmalige hardloopschoenen van het merk Asuks. Ik stapte over op de Nike Air 180. Een, zeker voor dat moment, dure schoen, met voor het eerst een doorzichtige zool en een zeer hoog loopcomfort. En wat minstens zo belangrijk was: mijn blessure was binnen de kortste keren verdwenen. Ik begon met de wit/blauw/roze (de eerste serie) en heb uiteindelijk 6 paar van die schoenen versleten. xc3x89xc3xa9n versie had zelfs een gouden ‘swoosh’, maar dat ging mij iets te ver. Met een zwarte stift, watervast uiteraard, heb ik de ‘swoosh’ van kleur veranderd (de huiskamervraag is dan ook: in welke kleur heb ik de ‘swoosh’ gewijzigd?).

Bij de introductie waren er verschillende korte commercials te zien, waarbij sommige ‘landen’ hun eigen versie/inzending hadden. Hieronder de in mijn ogen mooiste, maar bekijk ook gerust de Italiaanse en Canadese versie.

En ja, er staat boven in de advertentie UK, terwijl de maker uit USA komt</p

Jaap ligt e.e.a. toe	Allemaal Nike Lunar Racers	Diverse andere snelle schoenen

Woensdagavond was er een ‘avondje snelle schoenen’ georganiseerd door Run2day, bestemd voor snelle mannen van AV Triathlon en Altis. De aanleiding was dat good-old (gouwe ouwe dus) Jaap V. zich had verwonderd over het feit dat veel wedstrijdlopers hun tempo’s op de baan afwerken op ‘zware’ trainingsschoenen. Zonder direct aan te willen geven dat ‘vroeger alles beter was’ of dat men ‘vroeger alles beter wist’ gaf Jaap aan dat het raadzaam is op lichte schoenen de loopscholing en de tempo’s af te werken. JanWillem voegde hier aan toe dat elke 100 gram gewichtwinst van de loopschoen een voordeel van ongeveer 1% per kilometer met zich mee kan brengen. Overigens kan ‘lijnen’ (dus gewoon gewichtverlies van de loper zelf) wellicht ook tot extra voordeel zorgen. Hoef je ook geen dure snelle schoentjes te kopen, maar dat is wel een hele simpele gedachte. Vanuit het altijd eigenwijze (positief bedoeld) VRT gaf Hans R. aan dat trainen op zware schoenen het voordeel heeft dat je dan op de wedstrijddag extra gemotiveerd bent door de lichte schoenen. Helaas bleef verdere discussie uit en mochten de aanwezigen de uitgestalde snelle schoenen niet alleen bewonderen, maar ook aantrekken. Mizuno, Saucony, Asics en Nike waren de aanwezige merken, Adidas was de grote afwezige en ook New Balance heeft in Amersfoort geen snelle schoen. Proberen was wat lastig … want even een rondje raggen op de baan en de schoenen zijn daarna niet echt verkoopbaar meer (want welke loper wil zichtbaar gebruikte schoenen aanschaffen, nietwaar?). Als een stel jonge kalveren viel iedereen de schoenen aan. Ik beperkte mij alleen tot een paar lichte wedstrijdschoentjes van Nike, de Zoom Katana Racer. Heerlijk licht en een goed alternatief om naast de Lunar Racer te gebruiken, zeker ook als tempotrainingsschoen.

Al met al een leuk initiatief, nu moet tijdens trainingen ook blijken of de lopers overstappen op snel trainingsmateriaal of dat men gewoon op de zware doch degelijke trainingsschoenen de rondjes blijft afwerken.

Bij Nike kan je bij een aantal schoenen zelf de kleuren bepalen. Leuk en prijzig, vooral dat laatste weerhoudt mij er van om dat een keer te doen. Als ik toch een kleurencombinatie zou moeten kiezen, dan zouden rood en geel daarin terugkomen. Gewoon omdat het mooie kleuren zijn.
Onlangs was mijn zwager in Amerika, niet Zuid- of Midden- maar Noord-, en aan hem had ik gevraagd eens te kijken naar de Lunar Glide van Nike. Als er wordt geadverteerd met ‘Rocket Science’ dan wil ik best wat rakettenkennis aan mijn voeten hebben. Toen hij een sportzaak binnen liep werden daar net de nieuwste modellen van de Lunar Glide binnen gebracht. Met allerlei afwijkende kleuren dan hij van mij had door gekregen (ik had het nog over zwart en oranje gehad). Hij belde enthousiast dat er andere kleuren bij zaten en o toeval … rood/geel zat er tussen.

Kortom, ik heb nu een paar Lunar Glide die afwijkt van wat er hier in Nederland momenteel te koop is. Als je de schoen tenminste hier nog kan kopen.

Maar schoenen kunnen er dan wel mooi uit zien, er moet ook op worden hard gelopen: de loopkwaliteit telt toch echt zwaarder. Daarover kan ik kort zijn: die schoenen lopen enorm lekker. Soepel, licht … en veel lekkerder dan de Lunar Trainer. Wat mij betreft de beste/lekkerste schoen die ik ooit heb gehad. En dan zal het systeem van de Dynamic Support daar ook aan meewerken. Dynamic Support? Ja dit dus: “Het Dynamic Support systeem in de middenzool van de Nike LunarGlide+ dankt zijn werking aan een ingenieuze constructie van een mix van Lunarlite foam en Phylon. De Lunarlite insert ligt als een soort wig in de Phylon carrier waardoor de tussenzool van lateraal naar mediaal een toenemende stevigheid krijgt. Hierdoor past de schoen zich dus aan aan de pronatie van de voet. Hoe meer je proneert, hoe meer tegendruk je krijgt. Iemand die neutraal loopt, rolt dus niet tegen die wig op waardoor de schoen zich neutraal gedraagt. Op die manier heeft elk type loper dus optimaal rendement van het Lunarlite foam“.

Conclusie: topschoen, beste hardloopschoen ooit!!!

Even wat reklame maken.

Nike introduceert volgende week de opvolger van de Lunar Trainer, de Lunar Glide. Dit keer geen futuristisch uiterlijk (strak gele tussenzool en zeer brede voorvoet), maar een een meer traditioneel uiterlijk. Uiteraard wel met de nieuwste technologie, het gepatenteerde Dynamic Support: "Het Dynamic Support systeem in de middenzool van de Nike LunarGlide+ dankt zijn werking aan een ingenieuze constructie van een mix van Lunarlite foam en Phylon. De Lunarlite insert ligt als een soort wig in de Phylon carrier waardoor de tussenzool van lateraal naar mediaal een toenemende stevigheid krijgt. Hierdoor past de schoen zich dus aan aan de pronatie van de voet. Hoe meer je proneert, hoe meer tegendruk je krijgt. Iemand die neutraal loopt, rolt dus niet tegen die wig op waardoor de schoen zich neutraal gedraagt. Op die manier heeft elk type loper dus optimaal rendement van het Lunarlite foam.".

Daarnaast is het flywire-principe ook opgenomen, zodat ook daarmee gewicht wordt bespaard. En voor de vrouwen is er zelfs een apart model, want iets met ‘breedteverhouding tussen de hiel en de voorvoet’, ‘structuur van het vrouwenskelet’ en ‘midvoet van de vrouw is korter’.

Let op: uit eigen ervaring weet ik dat je bij dit model iets minder dicht op het loopgedeelte (weg/bospad/atletiekbaan) zit dan bij de Lunar Trainer. Maar dat de schoen heerlijk zat was wel duidelijk. Lijkt mij een topper.

Wat ik dan niet snap … waarom bijna dezelfde typenaam als deze schoen. Dat voelt toch hetzelfde als dat Ford een nieuw model op de markt brengt met de naam Insignia, terwijl Opel die ook al heeft …